Os da miña terra xa sabedes que este fin de semana temos unha cita na capital do concello. Como todos os anos en maio daremonos cita na Festa do Galo de Curral. Deixovos o programa das festas.

O ano pasado fixose o Cruces Arte que reune artistas da zona: pintores, fotografos, cantantes, gaiteiros... Con exposicións e actuacións. Este ano repitese no Auditorio Xosé Casal, e tamén vos deixo o programa por se queredes dar unha voltiña.

Fin de semana ca II Subida a Vila de Cruces. Dende a ponte de Brocos ata o campo da festa de Larazo. Proba puntuable para o Campionato de Montaña. A que pensabades que non as iba poñer... si, tardei un pouco, pero xa que fun e saquei fotos... aqui van un par delas.

A primeira o 0 de Ferreiro, que nos deleitou con algun trompo na 1ª pasada oficial. A segunda cando baixaban os coches despois da 1ª oficial e a ultima, o ibiza de Barrio despois de levarse o pino por diante. (Sacada de Curuxa Rallie).

Gañador Toño Varela, e por se vos interesa, podedes ver a clasificación oficial.

Como xa sabedes que a cabra tira o monte, aló me fun cos compañeiros gracias o programa de Primavera Activa da Xunta.

Chegamos o venres a Castro Caldelas, e uns tiramos para unha casa de turismo rural e outros para a outra. Logo de cear (uns mellor que outros) xuntamonos na casa de Drados para facer sociedade.

O sábado pola mañán, despois do paseo en todo terreo pola Serra da Queixa, deixaronnos probar un Quad durante unha horiña. A min fixoseme moi corto, e xa estou comendolle o tarro a meu pai para que merque un... Despois de comer, e pasear por Montederramo deronnos un GPS dous arcos e 5 frechas e soltaronos polas leiras a buscar dianas para puntuar. 

O domingo, deronos outra vez o GPS, un mapa e unha folla con uns puntos que habia que buscar e fotografiar. Esta vez foi peor, xa que nos mandaron polo entorno do Mosteiro de S Pedro de Rocas (moi bonito por certo) pero todo era pendientes e maleza monte a través e case sen camiños. A foto corresponde o punto mais dificil de atopar, que teño que dicir que segun o monitor fomos o único equipo que chegou a él... Pero descalificaronnos por chegar tarde.  Despois de tan axetreada xornada, marchamos xantar a Allariz e dixerir a comida dando un paseiño pola vila.

Temos un montón de anecdotas que contar, como que houbo que saltar un portal con pinchos a 1 da mañan, que algun non durmeu porque tiña a habitación chea de espertadores soando cada 30 min, que acabamos todos rabuñados...

Agora toca esperar ata finais de maio que sexa a proxima actividade de Naturalmente Galiza!

Fai unha temporadiña que tiña ganas de coñecer a zona da Pesqueria do Tambre, e aproveitando que organizaron unha ruta de sendeirismo en Deportes da USC, apunteime e liei un par de compañeiros mais.

Comezamos as 10.30 en Pontenafonso (1ª foto) e camiñamos por pistas atravesando aldeas. Esta parte foi a menos bonita da ruta. Logo de chegar a igrexa de Roo seguimos paseando xa polo medio de montes e fincas. Chegamos a Central do Tambre II e despois de un par de km a Central do Tambre I (última foto).  Aquí comeza a parte mais bonita do percorrido. Por camiños, pasarelas de madeira (2ª foto) e sendeiros de pescadores chegamos a desembocadura do rego de Quarenza. Ata aqui a ruta está perfectamente marcada, xa que pertence o itinerario PRG11. Dende aquí demos volta de novo ata a Central onde aproveitamos para atravesar a ponte colgante (3ª foto) e descansar mentras esperabamos polo autobus que nos traeria de volta a Santiago.

A Central Hidroelectrica do Tambre I  está asentada sobre unha antiga pesqueria que abastecia os monxes do Mosteiro de S. Xusto, a uns 5km. Moito tempo despois, a comezos do século pasado (1924) a "Sociedad Gallega de Electricidad" encargou a sua reforma obtendo o edificio que temos agora. Dende o Embalse Barrié de la Maza desviaron parte do cauce do rio pola parte alta da montaña, para logo deixala caer na Central e obter electricidade. No recinto podemos ver algunha bomba antiga xa xubilada. Fai poucos anos restauraronse as casas do antigo poblado da Central e convertironse en estancias do Hotel Pesqueria del Tambre.

Aproveitando o último dia de sol e a xornada de reflexión, marchamos "reflexionar" o monte. Alá fomos os da foto, e a fotografa facer a ruta dende a Fervenza do Toxa ata o Mosteiro de Carboeiro, voltando por Martixe. Unha ruta moi recomendable que se pode facer de duas maneiras: ida e volta, ou circular por Martixe. Calquera das duas son un total de 12 km. Nos escollemos a segunda opción. Saimos dende o mirador da Fervenza e tentamos ir cara os montes de Martixe, pero o non estar sinalizado volvemos o punto inicial de partida. Entón comezamos de novo pola ruta señalizada, baixando cara o merendeiro da Fervenza onde paramos para comer. Dende alí, atravesando a ponte desprazamonos ata  a Capela de S. Paio, xa en Merza, e logo paramos en Reboredo a tomar un café. A seguinte parada foi na Carixa e dende esta área recreativa sen parar ata Carboeiro. Logo de visitar o Mosteiro tiramonos a aventura, xa que a ruta a partir de aqui non está ben sinalizada en ningun sitio. Ademais as obras do AVE fixeronos dudar mais de unha vez e dar un par de voltas. Pero finalmente tivemos un final feliz e chegamos o coche antes de anoitecer, cousa que temia algunha muller de pouca fe...

Eu non sabia que aprazaran a feira do chourizo de Cruces ó dia 17, pero claro, como o dia 4 houbo temporal, era mellor plan.

Aquí vos deixo un video de parte do programa en directo A Revista. Non é para facer propaganda do evento, e para que vexades o majete que é meu pai (teño a quen semellarme). Para quen non o coñeza, é o primeiro entrevistado.

Despis de non sei canto tempo sen ter un dia enteiro de sol, por fin nos acompañou. Para aproveitalo, o sabado pasado saquei o meu can a dar un "pequeno" paseo de 7 km subindo ata a cima da Madanela e volvendo a baixar. Decir que o dia estaba despexado de todo, e as vistas eran impresionantes.

O que tamen me impresionou foi a torre que podedes ver a esquerda da foto, detras das arbores. Algo oira de que pensaban facer un parque eólico na zona, pero non sabia que a idea iba adiante. Resulta que a torre esta é para medir a forza do vento que pega aló enriba. Pois xusto este ano, despois de tantos temporais, si que debeu pegar forte. Total, que acabaran prantando algun muiño aló arriba, e pouca gracia nos vai facer os veciños estar comendo o dia da festa, cas aspas dando voltas...

Mes do cocido en Lalín.

Aqui vos deixo o programa do domingo que ven. E tamén este link ca lista de restaurantes da zona para comer un bo cocido. Que aproveite...

PROGRAMA DE ACTOS

10.30 horas. Auditorio Municipal. Celebración do Capítulo Xeral da Encomenda do Cocido.
11.30 horas. Casa do Concello. Recepción do Pregoeiro, D. Carlos Alsina.
12,00 h.- Apertura da feira (saída da Praza do Concello).
12,30 h.- Pregón no palco presidencial, a cargo de D. Carlos Alsina.
13,00 h.- Desfile de carrozas, charangas e comparsas.

O sabado pasado, despois de moito tempo, collín as botas e os bastóns e marchamos facer a ruta da Ribeira do Ulla. Tiña moitas ganas de facela, sobre todo dende que a vin no blogue de Alen dos Sonhos e souben que estaba tan cerquiña da miña casa.

O percorrido oficial do PRG93 son mais ou menos 13 km, pero como os nosos monitores lles parecia pouco, engadiron 4 km a maiores dende Fao ata Ponte Basebe. A ruta comeza na Ponte Basebe, e percorre a ribeira do Ulla polo lado do concello de Touro. O camiño é impresionante, atravesa diversos montes de castiñeiros e carballos. Desviandonos 100m  da senda marcada, achegamonos a Fervenza do Inferniño, que se pode ver na primeira foto. Durante todo o percorrido podemos atopar ouriceiras debaixo dos castiñeiros, que se usaban antigamente para recoller e poñer a secar as castañas. Pasamos preto das ruinas do Pazo de S. Cristovo e tamén rodeamos muiños de auga como os de Quintás. Preto do final chegamos o Pozo do Pego que corresponde a un gran remanso do Ulla que, como podedes ver na foto, o sabado estaba bastante cheo.

A marxe de toda a natureza, tamén hai que salientar que unha das nosas monitoras era Silvia, que seguramente me oistes falar dela, por ser quen me levou a escalar por primeira vez. O certo é que levabamos mais de un ano sen vernos, e para min foi un gran placer.

1.- Fervenza do Inferniño

2.- Final da ruta, preto de Ribeira

3.- Pozo do Pego

4.- Ouriceiras

5.-Obstaculos do camiño

6.- Reencontro con Silvia

Esta foto é para contrastar cas anteriores. Ainda que so hai un dia de diferencia, parece que hai meses. Foi tomada o domingo pola mañan dende a habitación dunha casa de turismo rural en Muros. Facia moito frio, pero poñendose ó sol coma os lagartos daba un gustiño... Tamén teño que dicir que cando cheguei as 7 da tarde a Cruces ese mesmo dia, ainda habia sitios onde duraba a neve do venres.

A pena foi que o sol durase tan pouco, xa que o dia seguinte volveu a chover, e seguirá algúns dias. Espero que o mal tempo nos de unha tregua este fin de semana...

Así amañecian hoxe as vistas dende a miña casa. As 9.00 da mañán, todo branco, con moito frio e ningún coche pola estrada. Eso que deciamos cando ibamos a clase de: Oxalá mañán aparezca todo branco para non poder sair da casa! Pois decir que hoxe non me fixo gracia ningunha. Sobre todo polas consecuencias de chegar a traballar 3 horas tarde.

Esta outra é da carretera de camiño, a 10 km de Santiago. Porque claro na capital xa non quedaba rastro de neve cando eu cheguei...

En algunhas aldeas da nosa comarca, a mañan de reis hai quen non vai mirar debaixo da arbore para ver se os Reis deixaron algun regalo. Antes de iso vai dar unha voltiña pola casa ou finca a ver se falta algunha cousa. Eu lembro cando era cativa e ian as vellas a misa, que polo camiño atopaban cancelas, carretas e carros que faltaban nas casas dos veciños. Na miña parroquia esa "tradición"  xa se perdeu, pero en algunhas como a de Merza ainda sigue en pé como puiden ler onte na Voz ou no Faro. O mellor de todo é que a determinada hora da noite, cortan a luz pública para poder actuar con nocturnidade é alevosía, ainda que polo visto este ano en Merza pouco mais fixeron que cambiar alguns maceteiros de lugar e subir unhas formigoneiras ó palco da música.

Xa sei que contabades con un par de fotos das festas, a que si? Pois aqui están. Moitas non sacamos, en realidade so falta unha. Pero que ben o pasamos, a que si? Pero eu para a proxima vez quero subir en un par de atraccións das que me quedaron ganas.

O certo é que foi unha noite un pouco inusual... Teremos que informarnos mellor sobre a marcha luguesa (creo que xa sei a quen preguntarlle) e ir mais descansados e menos ansiosos, que andar todo o que andivemos, costa arriba e costa abaixo. Haberá que ver se teñen buzón de suxerencias no Concello de Lugo e pedirlles que vaian pensando en poñer un funicular ou algo...

Un aniño mais acabanse as festas do "verán". O certo é que eu precisamente non son a mais indicada para falar delas, xa que normalmente non vou a ningunha. Só me gustan as das cidades, para aproveitar e ir a concertos e esas cousas. Ainda que teño que dicir que precisamente este ano tampouco fun o Apostol, que xa fai varios anos que non falto. O que ibamos, aqui deixo o programa de festas do S. Froilán de Lugo. Haberá que pasarse por alí un dia... Ten moi boa pinta, xa que hai moitos concertos, e a maioria gratis. Eu preferia o domingo, supoño que outros prefiren o mercores... pero non se pode ter todo...

E case se me esquece pero... Felicidades Sr Kamino!!! Haberá q celebralo,non? Que un so cumpre anos unha vez cada 365 dias...

Lo bueno si breve, dos veces bueno. Eso din, pero a min as miñas vacacions quedaronseme un pouco curtas. Pero tampouco me podo queixar, xa que tiven tempo para facer un monton de cousas...

Uns dias en Noia, unha cata de viños, despedida na Illa de Arousa de Zuri e Ion, cea na casa de Adriana, despedida de solteira de Marta, festa na Madanela, unhas cuantas tardes de praia en Vilagarcia, outras cuantas tardes pateando Santiago para atopar piso (que sigo en ello) e polo medio a tese de Roberto.

Colgo algunhas fotos, e por petición de algunha xente de Oirós o video de César. Espero que non me mate, pero total estamos entre coñecidos...

Outro ano mais, na vila de Noia, volvemos a ir de festa. Grandes risas que nos botamos, e creo que a todos nos quedou ganas de repetir. A proxima disfrazados. Algun con un disfraz un tanto orixinal.

Deixo este video para que vos abra o apetito. O de César cantando xa o pasarei en persoa.

Poño catro fotos. Unha delas para recordar que cinco persoas imos gañar unha cea.

Algo tiña que pasar, si...

Que decidan cambiar A Carixa por Tuiriz e algun se despiste e vaia a Carmoega...

Que nos poñamos a facer a churrascada e a carne quede na nevera...

Sempre temos algunha que contar...

Menos mal que ninguen acabou no rio, pese a que algun lle facia falta...

Cando a noite de S Xoan coincida en fin de semana, verei se enredo a alguen para que veña conmigo a saltar o lume das fogueiras á Coruña. Nunca estiven, pero sempre me chamou moito a atención. Esta foto é da pasada noite na praia do Orzan. Está ben esto de facer a fogueira na praia, porque chega un punto da noite que corres o risco de caer no lume, asi polo menos tes a auga cerca...

1.-Chupito de L.K.

2.-Vermouth

3.-Café (mais pequeno que o chupito de l.k.)

4.- O Follonero (camareiro)

5.- Procesion de Sta Ferreña

6.- Kamino, o campeón de pesca de botella con paraugas

7.- Xogos tradicionais

8.- Os de enfrente

9.- Meris e Pol xogando

Como ben dixen no post anterior, nunca fora a festa de Carboeiro, pero quedeime con ganas de repetir. A verdade e que o sabado foi un dia completiño. Comezando pola sesion vermouth, seguindo ca comida, pola tarde facendo amigos e tirados nas pedras o lado do rio. E pola noite... Sorpresa! sin saber moi ben como (xa que non é o meu estilo) aparecín no Verea Rock. Valeu a pena xa so por escoitar a Xavinho, o vocal de NAO (que me encanta a sua voz) cantando unha cancion con Berri Txarrak.

Veña, vamonos de festa o Mosteiro de Carboeiro. Eu xa non fun o ano pasado, preferin ir facer espeleo e remar... Pero este ano tocalle, que din os rumores que hai un fulano q pon uns chupitos de L.K. que estan de medo...

Se a alguén lle interesa, podedes ver o programa no blog de Malmequer.

Aqui estamos os do meu equipo en posición de vamos a por ellos!!!! Vaia masacre! Despois de xogar X partidas e perder gran parte delas, batimonos en duelo, e veña, mais masacre! Pero a pesar de todo, que ben o pasamos!!! Na segunda foto podedes ver o acojonadiños que ibamos, que con todos os escondites que habia, estabamos 5 no mesmo...

Non sei se recoñecedes estas fotos. A primeira correspondese a Urbanización de Santiago Sup5 de A Choupana. Cando comezaron a facer estes edificios todo o mundo me decia que eran feísimos, e mentras eu opinaba que non estaban tan mal, vacilabanme porque non tiña gusto ningún. si esos que teñen forma de vela e están sobre unhas columnas inclinadas. Pois o pasado mes de febreiro obtiveron un dos sete premios ARQano que conceden os arquitectos do Noroeste da peninsula. Menos mal que non son a unica que opina que non son tan feos.

A segunda foto correspondese a rehabilitación da ponte medieval de Ponte Ledesma (Vila de Cruces-Boqueixón) que co tempo que fai que a pecharon o trafico, ainda non pasei por alí. De feito, creo que a última vez debeu ser no bus Cruces-Santiago...

Pois este é un resumo fotografico da miña S Santa. Xa sei que fai un montón que pasou, pero a min ainda me chegaron parte das fotos este finde. Asique nada: Chourizada en Oirós e paseo por Baiona, O Rosal e A Guarda.

Estaredes cansos de ver esta imaxe na televisión. É unha ola en Riazor.

Encantame A Coruña, o mar e conducir, pero non me gustaria nadiña ir dentro do coche branco.

Na festa do Queixo en Arzua, tomandonos unhas copas nun bar que tiña un acuario.Grande discusion o sabado pola noite as 5 e pico da mañan...

No medio de 5 ou 6 peixes de cor laranxa, atopamos este gris (que se pode ver detras da pedra da mesma cor) e así empezou o gran debate entre Kamino e Meris. Eu sigo decindo que estaba vivo. Que no medio de tantos peixes de cores, se o pobre era gris, normal que quixera agocharse. Estariá deprimido, canso de nos ou pensando en suicidarse. Pero sigo mantendo que estaba vivo.

Pero sen dubida, o triunfo da noite foron as Carteiras Maxicas!!!! E os guarapitos mellor que os mojitos.

O queixo nin o probamos, pero os bocatas de chourizo ben bos que estaban...

Pasear pola costa galega é un dos mellores regalos que lle podemos facer os nosos ollos. Sobre todo nos pobos mariñeiros que ainda non estan invadidos polo bum inmobiliario. Esta foto foi sacada no Ézaro, e sería de postal se poidesemos borrar as enormes tuberias que canalizan a auga dende a presa do rio Xallas ata a central eléctrica. Construida alá polos anos 80 convirteu o unico río de Europa que desemboca no mar en forma de fervenza, nun atractivo turistico so para os fins de semana. Dende aquela, abren as comportas os sabados e domingos pola mañan.

Se a esto lle sumamos os aeroxeneradores que "plantaron" no monte que se ve o fondo... quedome sen comentarios.

Pero a pesar de todo isto, podemos subir o mirador que hai preto da presa de Sta Uxia e divisar a ensenada e o pobo do Ézaro, o monte Pindo, a praia...

Unha paisaxe digna de ver.