De relax por Ferrol. Comida no porto, paseo pola praia, café na calle Real... En boa compañia, claro. Semos las mejores...

Pois este é un resumo fotografico da miña S Santa. Xa sei que fai un montón que pasou, pero a min ainda me chegaron parte das fotos este finde. Asique nada: Chourizada en Oirós e paseo por Baiona, O Rosal e A Guarda.

Estaredes cansos de ver esta imaxe na televisión. É unha ola en Riazor.

Encantame A Coruña, o mar e conducir, pero non me gustaria nadiña ir dentro do coche branco.

Na festa do Queixo en Arzua, tomandonos unhas copas nun bar que tiña un acuario.Grande discusion o sabado pola noite as 5 e pico da mañan...

No medio de 5 ou 6 peixes de cor laranxa, atopamos este gris (que se pode ver detras da pedra da mesma cor) e así empezou o gran debate entre Kamino e Meris. Eu sigo decindo que estaba vivo. Que no medio de tantos peixes de cores, se o pobre era gris, normal que quixera agocharse. Estariá deprimido, canso de nos ou pensando en suicidarse. Pero sigo mantendo que estaba vivo.

Pero sen dubida, o triunfo da noite foron as Carteiras Maxicas!!!! E os guarapitos mellor que os mojitos.

O queixo nin o probamos, pero os bocatas de chourizo ben bos que estaban...

Xa sabedes que cando ven o bo tempo me gusta aproveitar para ir pasear por algun recuncho de Galicia. Este domingo tocoulle a Portomarín. A primeira vez que fun, debeu ser fai uns 15 anos e recordo que me agradou.

Portomarín naceu o lado dunha ponte romana que foi derruida e reconstruida na Idade Media. A vila que agora vemos é relativamente nova, xa que a antiga quedou debaixo do embalse de Belesar ala polos anos 60. Os veciños decidiron trasladar o pobo a ladeira de Monte do Cristo levandose literalmente algun monumento, como a igrexa-fortaleza. Marcaron as pedras unha por unha e subironas monte arriba. Nestes dias que o nivel do embalse está tan baixo, podemos cruzar o Miño de lado a lado pola ponte vella e pasear polas ruinas dos seus barrios, o de S Pedro e o de S Xoan, situados nas ribeiras do rio...

Aqui poderedes ver algunhas fotos antigas , de como era o pobo antes de ser anegado. 

Pasear pola costa galega é un dos mellores regalos que lle podemos facer os nosos ollos. Sobre todo nos pobos mariñeiros que ainda non estan invadidos polo bum inmobiliario. Esta foto foi sacada no Ézaro, e sería de postal se poidesemos borrar as enormes tuberias que canalizan a auga dende a presa do rio Xallas ata a central eléctrica. Construida alá polos anos 80 convirteu o unico río de Europa que desemboca no mar en forma de fervenza, nun atractivo turistico so para os fins de semana. Dende aquela, abren as comportas os sabados e domingos pola mañan.

Se a esto lle sumamos os aeroxeneradores que "plantaron" no monte que se ve o fondo... quedome sen comentarios.

Pero a pesar de todo isto, podemos subir o mirador que hai preto da presa de Sta Uxia e divisar a ensenada e o pobo do Ézaro, o monte Pindo, a praia...

Unha paisaxe digna de ver.

Non sei por que me gusta tanto Lalín...

Aproveitando o bo tempo saimos a pasear.

Pasando Chantada no cauce no rio Miño atopase o Embalse de Belesar. Toda unha obra de inxeñeria punteira en Europa nas datas da sua creacion, 1963.

Ten unha altitude de 129 m na sua presa e uns 54 km de longo aprox, dotado dunha capacidade de 654 hm3. (case nada!)

Vamonos poñer positivos hoxe, xa que durante unhas horas a choiva nos deu unha tregua, deixando paso incluso a uns raios de sol.

Pensando en un tempo menos frio e recordando os paseos de fai un ano por estas datas, viñeron estas imaxes a miña mente...

Sacadas a uns kms da miña casa. Na primeira ensinandolle a Crispi a zona, e na segunda a Cruz e Cris.

Cando repetimos???