Pois este é o meu can. A que é bonito? Non sei canto tempo ten, pero sobre uns 3-4 anos. Chegou a nos fai pouco mais de un ano, cando un veciño dixo que atopara un can perdido, e que como nos nese momento so tiñamos unha cadela pequena... Pois ala, un pouco de xabón, un mangueirazo, algo de comida, e coma novo.

Onte cando cheguei a casa alí estaba brincando e dandolle o rabo. É moi cariñoso e obediente. Hai que ver o rápido que aprendeu a sentarse, deitarse e dar a pata!

Como levamos unha temporada de subida de carburantes deberiamos buscarlle unha solución. Nesta web atopei unha posible e dende logo moi economica/ecoloxica.

Eso si, nada de levar presas.

Gustavos? Un dia de casualidade nun enlace de un blog que visito bastante atopei estas letras feitas con xente. Se o queredes buscar en google poñede ALFABETO CORPORAL.

Por certo, se pinchades co boton dereito podedes agrandar a imaxe. E se o queredes enteiro, so tedes que pedirmo.

Tamen atopei a version con xente vestida. Pero xa sei que non vos iba gustar tanto, verdade?

Casi se me queda asi onte pola noite, por metelo donde non debia, e por ser confiada de mais en plan, non vai pasar nada.

Agora finde de relax tirada no sofá, ou vendo como segue collendo polvo a bici mentras espero a que baixe a hinchazón...

Imaxinadevos que estades nunha gran cidade. Saides do tren de cercanias e atopadesvos con que todo o mundo esta quieto, como si se houbese parado o tempo. Pois eso fixerono en Madrid na estacion de Atocha onte pola noite. As 20.30 alguen fixo sonar un silbato e durante 5 min a gran maioria da xente que por alí circulaba quedouse "conxelada" mentras que outros pasaxeiros intentaban sortear as persoas que estaban quietas. Este fenomeno é unha réplica de outra anterior que se fixo na Estacion Central de Nueva York, (video abaixo) e logo se repiteu en cidades como Paris ou Barcelona.

A min pareceme unha iniciativa "peculiar", unha boa maneira de chamar a atención. Que pena que non me pillase cerca...

Esta é a miña ultima adquisición. Mira ti por onde, iba mercar unhas gafas de sol, e acabei con un libro e un Cd. O certo é que me calquera das duas cousas me fan pasar momentos agradables. Porque, que maior placer hai que estar tirado no sofá escoitando musica baixa o tempo que les un libro e ves como baten as pinqueiras nos cristais...

Si bueno, seguro que se vos ocorren outros placeres, pero relaxadevos mentes calenturientas...

Para os fanaticos da famosa marca da maza mordida, podedes ver a evolución nesta imaxe (ver imagen co botón dereito do rato).

A verdade e que agora teñen un diseño que impresiona, pero hai que ver como empezaron...

Eu sigo co meu Vaio, xa que non me chega o sueldo para mercar un destes, e que me siga durando o iPod Nano que de momento tampouco me da para o iPod Touch.

Como xa sabredes a gran maioria, este finde funme para Oviedo, para visitar a Cris e facer a ruta do Cares.

Para os que non oirades falar dela, decirvos que é unha senda nos Picos de Europa, que recorre a Garganta do Rio Cares, dende o pobo asturiano de Poncebos ata o leonés de Caín. Ten unha distancia aprox de 12 km e hai que facela ida e volta, xa que é lineal, e hai que voltar por onde se foi. En resumo decir que foi duro, pero impresionante. Moi recomendable para a xente que lle guste facer sendeirismo. Non ten unha dificultade excesiva e en 7 h faise ben (parando para comer), ademais, eu diria que é algo asi coma un regalo para os sentidos (uff, q profundo me quedou).

Esta vez tocalles as consolas portatiles. Eu quedeime na do 96, a partires de ahi habia que estudiar... (Esa é a excusa, claro)

Menos mal que non me viciei a estas cousas, que se non estaria mais miope ainda...

Non sabria como definilo.... Indecisión? Compra compulsiva? Xa que rematei de ler o libro de Buenafuente, e se me estan acabando os capitulos de Scrubs, decidín mercar un libro. En realidade ia ca idea de mercar o de Lucia Etxebarria, pero habia tanto xenero... Que empecei a coller libros e o final acabei con catro, dos cales tres saen na foto. O cuarto regaleillo a meu pai (ca condicion de que mo preste cando acabe) porque xa me daba cousa sair con tantos libros para min soa.

Instantanea do sabado pola noite no Bethoven. Non vos asustedes os que non estabades alí. Non é que Pol cambiase o seu estilo punky por saia e botas... se non que Pili estaba detrás. Pero colar cola non? Agradecementos a Enrique por darse conta do instante fotografico e a Kamino por sacar a foto. Ah! e ainda que Pol este mirando a cámara, non é unha pose, saiu asi...Grandes risas, e eso q ainda non empezaramos de pubs...

A ver canto tardades en atopar a cara do home que hai na foto.

• 3 seg: O teu cerebro esta mais espabilado que o das persoas normais.
• 1 min: O teu cerebro ten un desenrollo normal.
• 1-3 min: O teu cerebro reacciona lentamente. Toma mais proteinas.
• Mais de 3 min: O teu cerebro é moi lento. Unha suxerencia seria ensaiar con mais deseños deste tipo para espabilar esta zona.

Canto tardastes?

Buah! a verdade é q se ve moito...

Entre molienda e molienda, e centrifugado e centrifugado, creei unha conta en Panoramio con fotos das miñas viaxes.

Este foi o resultado...

Actualizareino estos dias, xa que fotos de Portugal, Madrid, BCN, Menorca, etc, non as tiña no ordenador...

Para os q non saibades como funciona, se pinchades no mapa vai facendo zoom e aparecen mais fotos q subin, e se pinchades nas fotos, podedes velas en grande e abaixo a esquerda o link a miña paxina.

Noite de humor a de onte. Boteime unhas risas con Rober Bodegas no Teatro Principal. Para os que non o coñezades, decir que é un rapaz de Carballo que gañou o programa da TVE El Rey de la Comedia. Se queredes saber mais deste personaxe, podedes pinchar nos links anteriores.